Sunday, December 7th, 2008 |
การเดินไปยังจุดหมายหนึ่งนั้น มีมากมายหลายทางที่คนเราจะก้าวไปถึงจุดหมายได้ หลากหลายเส้นทางของชีวิตที่จะก้าวไปยังจุดหมายจุดนั้น ระยะทางบางสายอาจจะเดินทางไปได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็เป็นเส้นทางเดิมๆที่เดินทางตลอดเวลา อาจจะใช้เวลาในการเดินทางถึงจุดมุ่งหมายที่แสนสั้น แต่สิ่งที่ต้องพบเจอก็คือ บนเส้นทางที่ใครๆก็ต้องการเดินทางไปนั้นก็ย่อมมีการจราจรที่ขวักไขว่ พรุกพร่าน อันตราย คู่แข่งบนท้องถนน มากมาย
การที่จะเดินแต่เส้นทางเดิมๆก็จะพบเจอแต่เรื่องเดิมๆ คนเดิมๆ แต่ทริปอินทนนท์ในครั้งนี้ ผมเลือกเส้นทางที่ทุกคนไม่เคยพบเจอ ไม่เคยไป เพื่อได้พบกับสิ่งแปลกใหม่ หลายคนอาจจะท้อในเส้นทางที่แสนลำบาก แต่นั่นแหล่ะคือ สัจธรรม ของชีวิต ไม่มีหนทางใดที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ อุปสรรค์ที่ได้พบเจอในวันนี้ มันก็แค่เสี้ยวหนึ่งของชีวิตเราเท่านั้นเอง จงเดินไปในเส้นทางที่เราเดินทางให้มีความสุข มองสิ่งที่เราพบเห็นให้เป็นเรื่องที่มีความสุข
เวลาผมเดินทางในเส้นทางใหม่ๆที่ไม่เคยได้เจอะเจอ ผมจะมีความสุขไปกับมัน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นระยะทางที่แสนจะยาวไกล แต่ก็แลกมาด้วยประสบการณ์ที่เราไม่เคยได้พบเจอ ได้เห็นในสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น ได้มีเรื่องไปเล่าให้คนอื่นๆฟังว่าเส้นทางที่เราได้เดินไปนั้น มันมีทั้งสุข และ ทุกข์แบบไหนบ้าง
ผมเป็นคนที่ชอบพบเจอความลำบาก เพราะมันจะทำให้เรามีความสุขเวลาที่เราทำมันได้สำเร็จ ผมไม่ชอบหนทางที่สุขสบาย ทำอะไรก็ราบรื่น เพราะมันทำให้ผมขี้เกียจ และไม่อยากจะจดจำ
หากเราเลือกเดินทางในหนทางที่สะดวกสบาย เราคงไม่ได้พบเจอกับเพื่อนของเราที่ต้องล้ม แต่ก็ยังสู้ เพื่อนที่ร่วมเดินทางในหนทางที่ลำบากมาด้วยกัน หากเดินทางในหนทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ เราคงไม่มีเรื่องที่สนุก ตื่นเต้น ให้จดจำ และมานั่งเล่ากันให้สนุก เฮฮา น้ำตาไหลกันได้
ชีวิตของเราก็เช่นกัน วันใดที่ท่านเดินทางด้วยความยากลำบาก และท่านทำมันได้สำเร็จ ท่านจะมีเรื่องดีๆเล่าให้คนที่ท่านรัก เพื่อน หรือ แม้แต่ลูกของท่านฟังในชีวิตของท่านในวันนี้
ทริปนี้ไม่ได้ บังเอิญ แต่เป็นทริปที่ผม จงใจ หลายๆคนในวันนี้อาจจะมีเรื่องให้คิดในหนทางเดินของท่านเอง ว่าจะเดินไปทางไหน ทำไมเส้นทางชีวิตมันลำบาก ไม่แน่ไม่นอน นั่นคือเสี้ยวหนึ่งในชีวิตของท่านเท่านั้น ซึ่งผมก็เคยผ่านมันมาแล้ว ทริปนี้จะเป็นทริปสุดท้ายหรือไม่ผมไม่ทราบได้ แต่ทริปนี้จะเป็นทริปที่น่าจดจำ ไม่ว่าจะจำในเรื่องที่สนุก หรือ เรื่องที่แสนทุกข์ทรมานก็ตาม แต่ผมเชื่อว่าเวลาที่เอ่ยถึง อินทนนท์ ท่านจะต้องจดจำทางอันแสนทุกข์ทรมานเส้นทางนี้ไว้ในหัวใจของท่านตลอดไป
Posted in คำคม กินใจ , ไร้สาระ | No Comments »
Friday, May 16th, 2008 |
“จะใส่เสื้อสีอะไร เดินห้างไหน มือถือรุ่นไหนอินเทรนด์
หมดกัน…
ปวดกบาลเลยครับ
“โตขึ้นอยากเป็นอะไร”
น่าแปลกที่วัยรุ่นเกือบทุกคนมักจะมีอาการรำคาญ
เอาล่ะ
บอกไว้ก่อนว่า
ก.เรียนต่อ ม.ปลาย เพราะแม่บังคับ
ข.เรียนอาชีวะ เพราะ หญิงเยอะ/หนุ่มตรึม
ในกรณีที่เลือกข้อ ข. เด็กเปรต ก็จะได้เพลิดเพลินกับการ
ว่างจากการซิ่งรถก็จะรวมตัวกันออกกำลังกาย
ส่วนฝ่ายหญิงออกแนวแก่ก่อนวัย
เฮ้อ..
เด็กเปรตกลุ่มเดิมก็จะจบ ม.6 มาแบบงงๆ
ก.พยายามดูหนังสือ เตรียมเอนท์หมอ/วิศวะ
ข.พยายามเตรียมเอนท์อย่างบ้าคลั่งเช่นกัน
และที่ชัวร์ๆ ไม่ว่าจะเลือก ก. หรือ ข.
หรือ ค.เอนท์ไม่ติดซะงั้น
จากเด็กเปรต กลายเป็นผู้หใญ่สมองกลวงในเวลาต่อมา
วงจรอุบาทว์ทั้งหมดเกิดขึ้นเพียงเพราะเราตอบไม่ได้ว่า
ในทางกลับกัน
ดื้อที่จะเลือกเรียนในสิ่งที่เขารัก
เราจะเห็นความผิดปกติจากเด็กดื้อเหล่านี้
ภราดร ศรีชาพันธุ์
ถึงผู้ใหญ่สมองกลวงบางคนที่นับถือ
ดูแลบุตรหลานของคุณด้วยสายตาและหัวใจของเขา
อย่าเอาลูกตัวเองไปเปรียบกับชาวบ้าน
อย่าเอาฝันของตัวเอง โดยเฉพาะฝันที่ตัวเองทำไม่สำเร็จ
คน..ไม่ใช่กระสือ ไม่จำเป็นต้องสืบเชื้อสายทายาทอสูร
ถึงเด็กเปรตบางคน
สำรวจตามเนื้อตัวดูซิว่ามี
เมื่อแน่ใจแล้วว่าฝันนั้นถูกครรลองครองธรรม
เมื่อได้อ่านแล้วหลายคน
บทความจาก น้าเน็ก
Posted in คำคม กินใจ , ไร้สาระ | No Comments »
Monday, December 31st, 2007 |
กาลครั้งหนึ่ง ในปัจจุบันกาลนี่เอง ธนบัตรแบงค์ ๑๐๐๐ ได้ถูกพิมพ์ออกมาสู่ท้องตลาด หลังจากนั้นก็ได้สถิตย์อยู่ในกระเป๋าของนักธุรกิจ ประชาชนผู้มีอันจะกินทั้งหลาย ด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่งจนอดเก็บไว้ไม่อยู่ แบ๊งค์ ๑๐๐๐ จึงพูดกับแบงค์อื่นๆออกมาว่า
แบงค์ ๒๐ ที่ฟังอย่างเงียบๆ เมื่อถูกขยั้นขยอให้เล่า จึงพูดขึ้น
“ทำบุญ…อย่าเหนียว ซี้เลี้ยว…อดบุญ”
Posted in คำคม กินใจ , ไร้สาระ | No Comments »
